Եթե սա նախընտրական տեխնոլոգիա չէ, ապա սխալ է, եթե Հակոբյանը լինելու է պետական պահպանությունից դուրս

Քաղաքական վերլուծաբան Հակոբ Բադալյանը գրում է. «Դիտում եմ Աննա Հակոբյանի տարածած տեսանյութը, թե իր եւ Նիկոլ Փաշինյանի քաղաքացիական ամուսնությունն ավարտված է եւ հեռանում է կառավարական առանձնատանից ու ապրելու է վարձով բնակարանում, չի ունենալու պետական պահպանություն:

Ուզում եմ անդրադառնալ հենց այս դրվագին: Եթե այս պատմությունն ընդհանրապես նախընտրական ինչ-որ տեխնոլոգիա չէ, ապա կարծում եմ՝ սխալ է, եթե Աննա Հակոբյանը լինելու է, այսպես ասած, պետական պահպանությունից դուրս: Անկախ նրա հանդեպ որեւէ մեկի վերաբերմունքից, սա մասնավոր հարց չէ, անձնական վերաբերմունքի հարց չէ:

Հակոբյանը եղել է մարդ, որը իր` թե՛ անձնական, թե՛ նաեւ դե ֆակտո պետական կարգավիճակի բերումով կարող է տիրապետել շատ կոնֆիդենցիալ տեղեկատվության: Հետեւաբար, եթե նա զուրկ է պետական պահպանության ուշադրությունից, առաջանում է հնարավոր այդ ինֆորմացիայի հանգամանքի ամենատարբեր «ճակատագրերի» հարց:

Կրկնեմ, եթե այս ամենը լոկ նախընտրական տեխնոլոգիա չէ եւ գործնականում լինելու է դե ֆակտո պահպանություն, որի քողարկումը, իհարկե, հատուկ ծառայությունների համար բոլորովին բարդ բան չէ:

Այս հարցն ունի, իհարկե, մեկ այլ «երես», որը, ըստ իս, եւս շատ կարեւոր է: Աննա Հակոբյանն ասում է, թե՝ ինձ մի վիրավորեք, եթե տեսնեք փողոցում մենակ քայլելիս: Հանրությունը շատ բազմազան երեւույթ է, շատ բազմաշերտ: Հետեւաբար, երբեք հնարավոր չէ «կռահել», թե ինչ կարող է լինել փողոցում: Եվ այդ թվում՝ ինչպիսի սադրանք կարող է պատրաստվել, որի նպատակը կլինի, ասենք՝ Աննա Հակոբյանին «զոհի կերպարում» ներկայացնելը: Խոսքը, իհարկե, բառի բուն իմաստով չէ, այլ՝ վիրավորանքի «զոհի», կամ ինչ-որ տհաճ միջադեպի, որը հետո կբարդվի, ասենք, որեւէ ընդդիմադիր ուժի վրա: Կարո՞ղ են լինել այդպիսի սցենարներ:

Միանգամայն կարող են: Իսկ քաղաքականության մեջ այդ ո՞ր սցենարն է, որ կարող ենք համարել անհնար, առավել եւս այդ ամենի պարագայում, որ մենք ենք տեսել որպես հանրություն, ինչպես նաեւ լսել միջազգային մասշտաբի մասին:

Հետեւաբար, իմ սուբյեկտիվ կարծիքով, Աննա Հակոբյանը պետք է լինի պահպանության ներքո: Մնացյալը, անձնական կյանքի հարցերը, ես, իհարկե, բոլորովին չեմ պատրաստվում դիտարկել կամ քննարկել»: