Հայաստան-Սփյուռք և Սփյուռք-Հայաստան օրգանական կապը մեր կենսական հրամայականն է. Գոռ Գևորգյան

Արևելագետ, ԱԺ նախկին պատգամավոր Գոռ Գևորգյանը գրում է.

«Հայաստան-Սփյուռք և Սփյուռք-Հայաստան օրգանական կապը մեր կենսական հրամայականն է:
Ժամանակակից աշխարհում հաջողակ ազգերը տարբերվում են ոչ միայն իրենց թվաքանակով կամ նյութական հարստությամբ, այլև փոխադարձ պատասխանատվության, կազմակերպվածության և համերաշխության ռազմավարությամբ։

Ուժեղ պետությունն ու համախմբված սփյուռքը փոխլրացնող արժեքներ են. առաջինը վստահություն է ներշնչում, երկրորդը՝ բազմապատկում ազգային ներուժը։

Նշվածի համատեքստում սփյուռքային ցանցերի (Diaspora networks) համեմատական վերլուծությունը թույլ է տալիս ենթադրել, որ հրեական, թուրքական և ադրբեջանական, և ոչ միայն, համայնքները բնութագրվում են կազմակերպական համախմբվածության և ինստիտուցիոնալ ինտեգրվածության ավելի բարձր մակարդակով։ Սա նպաստում է ռեսուրսների առավել արդյունավետ մոբիլիզացմանը, միասնական օրակարգի ձևավորմանը և բնակության երկրների քաղաքական որոշումների կայացման գործընթացների վրա նրանց ազդեցության ուժեղացմանը:

Ամենևին չստվերելով հայկական սփյուռքի, ինչպես նաև առանձին անհատների անգնահատելի աջակցությունը հայապահպանության գործին և նրանց նվիրումը Հայաստանին՝ ուզում եմ կատարել մի կարևոր և օրվա հրամայական շեշտադրում։

Յուրաքանչյուր հայ, անկախ իր բնակության երկրից, չպետք է իրեն զգա միայնակ, անպաշտպան կամ «որբացած»։
Հայը մշտապես պետք է զգա, որ իր թիկունքում կա Հայաստանի Հանրապետության հոգատարությունը, պատասխանատվությունը և պետական ուժի ներկայությունը։

Աշխարհասփյուռ հայկական համայնքները պետք է լինեն ոչ միայն մշակութային ինքնության պահպանման կենտրոններ, այլև փոխադարձ աջակցության, համերաշխության և ազգային ներուժի համախմբման ամուր հենասյուներ՝ յուրաքանչյուր հայի և Հայաստանի Հանրապետության համար։

Հ.Գ. Հայության առջև ծառացած կարևորագույն մարտահրավերներից մեկը կուռ, կենսունակ և պատասխանատու համահայկական համայնքային համակարգի ձևավորումն է։

Հե՞շտ է։ Բնականաբար ո՛չ։
Բայց մենք ո՞ւմից ենք պակաս»։