Գլխավոր Լրահոս Վիդեո Կիսվել
Ադրբեջանական ներխուժումները պատահական չեն, դրանց մի մասը վերահսկում է ՀՀ կարևոր ենթակառուցվածքներ. Տիգրան Աբրահամյան ԱՄԷ-ն բազմիցս պատրաստակամություն է հայտնել հարթակ տրամադրել Ուկրաինայի շուրջ բանակցությունների անցկացման համար․ Պեսկով Նիկոլը չի ցանկանում ընտրել ԵՄ կամ ԵԱՏՄ․ նա փորձում է կողմերի վրա «վաճառել» այդ ընտրության իրավունքը․ Արտակ Զաքարյան Կարեն Խաչանովը կարիերայում երրորդ անգամ դուրս է եկել «Մեծ սաղավարտի» մրցաշարի կիսաեզրափակիչ Տարադրամի փոխարժեքները սեպտեմբերի 10-ին Ադրբեջանը Բաքվից զգուշացնում է, որ ադրբեջանական մեղադրանքների առանցքում ՀՀ-ի դեմ հաստափոր մեղադրանքներն են․ Տիգրան Աբրահամյան Երբ պաշտոնը դառնում է հավատարմության դիմաց տրվող ռեսուրս. «Փաստ» «Փաշինյանի վարած քաղաքականությունը դիվերսիֆիկացիա չէ, վերակողմնորոշում է, որը շատ ծանր գին ունի Հայաստանի համար». «Փաստ» Երբ ակնկալիքների ու իրականության միջև խոր անդունդ է. «Փաստ» Սեփականության խլում՝ «շարադրությամբ». «Փաստ» Ընդդիմության հնարավորությունները «բանտային լճացման» պայմաններում. «Փաստ» Ադեկվատությունն ընդդեմ արկածախնդրության. «Փաստ»
Ի՞նչ եղանակ սպասել սեպտեմբերի 12-ից 16-ինՍեպտեմբերի 14-ին և 15-ին հարյուրավոր հասցեներում լույս չի լինելուՊեսկով․ Ռուսաստանը միջուկային զենքը կուղղի Լիտվայի դեմ՝ դրա տարածքում միջուկային զինանոց տեղակայելու դեպքումԲարսելոնան որոշել է վաճառել կիսապաշտպանին. հայտնի է ֆուտբոլիստի տրանսֆերային արժեքը«Tour of Armenia»-ն է․ սեպտեմբերի 12-ին ճանապարհների երթևեկությունը կսահմանափակվիՍաուդյան Արաբիայի «Արևելք–Արևմուտք» նավթամուղի շրջանում հարված է գրանցվել․ հաղորդվում է նավթի մղման խափանման մասինՓաշինյանը փորձ է անում գնալ ՌԴ-ի հետ հարաբերությունների ռեստարտի. Էդմոն Մարուքյան«Խրամատում՝ հայրենիքի համար, իշխանության կողքին՝ բիզնեսի՞ համար». Հրայր ԿամենդատյանԹուրքիան ու Բուլղարիան սահմանային նոր անցակետ կկառուցենՓրկարարները Ալավերդիում ժայռի միջից 15 մետր խորությունից օտարերկրացու են դուրս բերելԻսպանական Սեուտայում միգրանտների ճամբարում հրդեհ է բռնկվելԽոշոր ավտովթարի ժամանակ Ծաղկաձորում բախվել են «Rolls Royce»-ն ու «BMW»-ն․ կան վիրավորներԽոսում են բարոյականությունից, բայց իրենց գործերով սովորեցնում են՝ բարոյականությունը կարելի է անտեսել. Մենուա ՍողոմոնյանՀՊԼ․ Վանը տարավ իր առաջին հաղթանակըԻրանի նախագահը դեմ է «պատերազմի շարունակմանը»Էկոպարեկները Տավուշում ապօրինի ծառահատում են բացահայտելՈւթ տարվա դիմակներ․ ինչպես են «արժանապատիվները» հանուն շահի փոխում իրենց արժեքներն ու ճամբարը. Աննա ԿոստանյանԹուրքական գերիշխանության տակ ապրելով՝ յուրաքանչյուրիս կյանքը վտանգված է լինելու․ Ավետիք ՉալաբյանԷնդրյու Գարֆիլդը և այլ աստղեր քիչ է մնացել ավիավթարի զոհ դառնան«Գազը թանկացնեն՝ մենք էլ մի բան կթանկացնենք». Փաշինյանի հայտարարությունը՝ տնտեսագիտական անգրագիտության ու դիվանագիտական սնանկության վկայություն. Հրայր Կամենդատյան
Հասարակություն

Ադրբեջանի առաջին պարտությունը. հայկական ռազմական խնդիրը

Վերջին շաբաթներին գործնականում ակնառու էր Ադրբեջանի ինտենսիվ նախապատրաստությունը պատերազմին: Բաքվի գործողությունը չունի մեկ պատճառ կամ շարժառիթ, դրանք շատ են, սակայն այդ բոլորի հիմքում գործնականում Ադրբեջանի պարտությունն է:

Ադրբեջանի սկսած պատերազմը Ադրբեջանի պարտության վկայությունն է, որովհետեւ պատերազմը Ադրբեջանի համար որեւէ ելք կամ լուծում չէ, միաժամանակ հետեւանք է այն ռազմա-քաղաքական անելանելիության, որում հայտնվել է Բաքուն:

Իլհամ Ալիեւը խորքային փակուղում է արդեն մի քանի տարի: Ապրիլյան քառօրյա պատերազմում ստանալով հայկական բանակի ուժգին հակահարվածը, բայց այդուհանդերձ մի շարք պատճառներով զերծ մնալով այդ հակահարվածի քաղաքական կապիտալիզացիայի հետեւանքից, տարեցտարի փորձեց դուրս գալ փակուղուց:

Ավելին, Ալիեւը թերեւս ռազմական գործուն շանտաժի էր պատրաստվում 2018 թվականի աշնանը, ինչի համար նա այդ տարվա հոկտեմբերին նախատեսված նախագահի հերթական ընտրությունը առաջ տվեց նույն թվականի ապրիլ, այդպիսով գործնականում ազատելով ձեռքը աշնան համար: Սակայն, Հայաստանում թավշյա հեղափոխությունը խառնեց նրա սպասումները, դնելով բավական անհարմար փաստերի առաջ:

Ալիեւը տեւական ժամանակ հրաժարվում էր Նիկոլ Փաշինյանի հետ շփումից, որը 2018-ի մայիսից փաստացի սկսեց արցախյան կարգավորման բանակցային եղած բովանդակությունն ու փիլիսոփայությունն ապամոնտաժելը: Բովանդակություն ու փիլիսոփայություն, որ «մադրիդյան սկզբունքներ» պայմանական ձեւակերպման ներքո գործնականում ավելի քան քառորդ դար կառուցվել է հայկական շահերի, իրավունքների եւ անվտանգության հաշվին:

Երեւանը թավշյա հեղափոխությունից հետո սկսեց բանակցային գործընթաց բերել հայկական իրավունքները, միաժամանակ բավականին հստակ կերպով ցույց տալով, որ ամենեւին հակված չէ մերժել բանակցությունը եւ անգամ կարող է խոսել, որ լուծումը պետք է ընդունելի լինի ոչ միայն հայ ժողովրդի, այլ նաեւ ադրբեջանցիների համար:

Փակուղուց դուրս գալու Ադրբեջանի հույսը շրջվեց փակուղում առավել խորանալու հուսահատության: Դա էլ իր հերթին սկսեց խորացնել հայերի հանդեպ ատելության ու «գաղափարախոսության» վրա կառուցված ալիեւյան իշխանության ճգնաժամը: Այդ ճգնաժամի ծանրությունն իր հերթին բազմապատկվում էր մի քանի ավելի լայն ճգնաժամային հանգամանքներով՝ աշխարհքաղաքական ճգնաժամ, դրա հետեւանքով ռուս-թուրքական հարաբերության առնվազն տակտիկական ճգնաժամ՝ որ դրսեւորվում էր նաեւ Սիրիայում ու Լիբիայում, նոր գերակա՝ ամերիկա-չինական աշարհարքաղաքական կառուցվածքի ընդգծում: Այդ ամենի ներքո տեղի էին ունենում նաեւ ռեգիոնալ բնույթի ռազմա-քաղաքական անվտանգային այլ վերանայումներ, այդ թվում մերձավորարեւելյան ուղղությամբ:

Այդ պայմաններում, Ադրբեջանում Ալիեւի իշխանության ճգնաժամը դառնում է լրջագույն խնդիր, առնվազն Ռուսաստանի, Թուրքիայի եւ Իրանի համար:

Թուրքիան հուլիսի 12-ից հետո փորձեց ադրբեջանական պարտությունն օգտագործել քաղաքական բլից-կրիգի համար եւ կլանեց Ադրբեջանը, առերեւույթ օգնլով, սակայն իրականում էլ ավելի բարդացնելով Ալիեւի իշխանության ճգնաժամը եւ նրան վերածելով արդեն թուրքական ռազմա-քաղաքականության «մահապարտի»:

Այժմ Ալիեւը գործում է հենց այդ դերում, դառնալով Թուրքիայի շանտաժը Ռուսաստանի հանդեպ՝ Հայաստանին ու Արցախին նետված պատերազմական մարտահրավերի միջոցով: Հայկական բանակի, պետականության եւ համայն հայության խնդիրն է ցույց տալ, որ ռեգիոնալ հարցերը այլեւս չեն կարող լուծվել հայկական շահերի եւ անվտանգության հաշվին՝ ինչպես 100 տարի առաջ, եւ Ալիեւի ռազմա-քաղաքական անելանելիությունն ու պարտությունը կնքել արդեն ռազմական դաշտում: