Տղերք Տեսեք` Ոնց Եմ Խփելու, Մի Բազա Հօդս Ցնդի… Տղերք Տեսա՞ք, Որ… Այսօր Հերոս Անդրանիկ Գրիգորյանի Ծննդյան Օրն Է
Անի Ավետիսյանը գրել է. «Լավ մարդիկ չեն մոռացվում։ Նրանք կան, ապրում են մեր սրտերում և հուշերում» Անդրանիկ Գրիգորյան։ 1993 թվականի դեկտեմբերի յոթին, Գավառում ծնվեց Անդրանիկ Գրիգորյանը։ Հոգատար էր, հավասարակշռված և անսահման լուրջ։
Շատ խելացի էր, որի համար նախագահի կողմից պարգևատրվել էր «Ոսկի մեդալ»-ով։ Շատ էր սիրում փոքր երեխաներին։ Սիրահարված էր, դեռ նոր էր ամուսնացել։
Դպրոցն ավարտելուց հետո գերազանցությամբ ընդունվել էր Վազգես Սարգսյանի համալսարանը։ Նվիրված էր իր մասնագիտությանը։ Երիտասարդ էր, բայց արդեն կապիտան։ Նպատակն էր հասնել Գեներալի կոչման։ Շուտով ստանալու էր մայոռի կոչում և դրանից մեկ շաբաթ անց տեղափոխվելու էր Հայաստան։
Չհասցրեց, պատերազմը սկսվեց…։ Նա քաջաբար օրեր շարունակ կռվ եց։ Ու հոկտեմբերի 2-ին արտասանելով իր վերջին խոսքերը. «Տղերք տեսեք ոնց եմ խբելու, մի բազա հօդս ցնդի… տղերք տեսա՞ք կպա՜վ, կպաա՜վ…
տղերք դուխով, շարունակում ենք», ասաց ու րոպեներ անց անմահ ացավ։ Շարունակելով իր հայրենիքի պաշտպանի նվիրյալ գործը հավերժական։ Փառք քեզ Անդրանիկ Գրիգորյան: Ճանաչենք մեր Հերոսներին: Անի Ավետիսյան
Գարշահոտ ու հակասանիտարական վիճակ՝ Մալաթիայում
Ներքաշում են ոչ միայն ապօրինության, անիրավության, այլև անմարդկայնության մեջ. «Փաստ»
«Խոսքերին որևէ մեկն այլևս չի հավատում, կոնկրետ քայլեր են պահանջում». «Փաստ»
Իշխանությունը վարում է արկածախնդիր քաղաքականություն, որը վնասում է միայն Հայաստանին. Արմեն Մանվելյան
Երբ ակնկալիքների ու իրականության միջև խոր անդունդ է. «Փաստ»
Ընդդիմությունը պետք է ձևավորի իր ինքնուրույն, անկախ օրակարգը. Արեգ Սավգուլյան
Նիկոլիզմը միայն Նիկոլին աջակցելը չէ. Նիկոլիզմը մտածողություն է. Հենրիխ Դանիելյան
Ինչի՞ է ձգտում «սրտի օլիգարխ չունեցող» Փաշինյանը. «Փաստ»
Երբ իրավունքի ուժը հատում է մարդասիրության սահմանը. «Փաստ»
Դուք հնարավորություն ունեք տեսնելու, թե ինչ են մտածում մարդիկ Տիգրանաշենը Ադրբեջանին հանձնելու մասին