Թուրքիան նոր թափով է անցնում Հայաստանի հարցերը լուծելուն
Հայաստանը և Թուրքիան որոշել են հաջորդ հանդիպումն անցկացնել հարաբերությունների կարգավորման շուրջ։ Հանդիպման պայմանավորվածությունն արդեն կա, իսկ ամսաթիվը և վայրը համաձայնեցնելու են։ Այդ մասին ռուսական լրատվամիջոցներին հայտնել է հայ-թուրքական հարաբերությունների կարգավորման գործընթացում Թուրքիայի հատուկ ներկայացուցիչ Սերդար Քըլըչը։
Օրերս Անթալիայի դիվանագիտական համաժողովում Քըլըչն անակնկալի էր բերել հայկական կողմին՝ հայտարարելով, որ ցանկանում են հանդիպումն անցկացնել կա՛մ Երևանում, կա՛մ Անկարայում, ընդ որում Ռուբեն Ռուբինյանին առաջարկել են հանդիպումն անցկացնել հենց այս շաբաթ՝ Երևանում։ Ռուբինյանն էլ առաջարկել էր հարցը քննարկել առանձին երեկոյան։ Ըստ երևույթին հանդիպման պայմանավորվածությունն արդեն ձեռք է բերվել։
Շուրջ մեկուկես տարի առաջ Վիեննայում կայացած վերջին հանդիպումից հետո Թուրքիայի այս ակտիվությունը, հատկապես Արևմուտքի ակտիվության ֆոնին, նշանակում է, որ Թուրքիան նոր ճնշումների է անցնում Հայաստանի դեմ, նաև սեփական շահերն առաջ մղելու ավելի ուշագրավ գործիքներ է ձեռք բերել։ Այս ամենն ապացուցում է հենց նույն Անթալիայի համաժողովի այդ պանելային քննարկմանը, Հարավային կովկասի ԵՄ հատուկ ներկայացուցիչ Տոյվո Կլաարի՝ չափազանց վտանագվոր հայտարարությամբ։
ԵՄ հատուկ ներկայացուցիչը պաշտոնապես հրավիրել էր Թուրքիային ներգրավել տարածաշրջանային «առաջնորդությանը»։ Կլաարը նաև նշել էր, թե Անկարան կարող է լուրջ ազդեցություն ունենալ տարածաշրջանի հաղորդակցության ուղիների բացման գործում։
Փաստացի, Եվրամիությունը Հայաստանին և մյուս երկրներին հասկացնում է, որ տարածաշրջանում պրոցեսների կառավարման լծակները թողնում է հիմնականում Թուրքիայի տնօրինմանը, և Անկարան է որոշելու ո՞ւմ հետ ինչպես հարաբերվի Եվրամիությունը, Հայաստանն էլ հընթացս մանրադրամ է դառնալու Թուրքիայի և այլ երկրների հետ հարաբերությունների ճշգրտման ընթացքում, ուստի և Հայաստանի իշխանությունների՝ դեպի Արևմուտք վերջին շարժումները չափազանց վտանգավոր հետևանքներ են ունենալու Հայաստանի Հանրապետության համար: Դժվար, թե փաշինյանական վարչախումբն այս պարզ ճշմարտությունը չի հասկանում, սակայն միտումնավոր գնում է Ռուսաստանի հետ հարաբերություների խզմանը և Թուրքիայի խամաճիկը դառնալու ճանապարհով։
Աննա Մանուկյան




















ԶՊՄԿ-ի տնտեսական ազդեցությունը․ ինչպես է խոշոր արդյունաբերական ընկերությունը ձևավորում նոր հնարավորո...
Մանկություն, որ սովորեցնում է մտածել. Մոնտեսսորիի զարգացումը Converse Leasing-ի աջակցությամբ (տեսանյ...
Իշխանության համար պայքարը պետք է հանել օրակարգից․ միակ հարցը՝ Հայաստանը չտանել դեպի Արևմուտք․ Մհեր Ա...
Վաշինգտոնը Եվրոպայից կպահանջի վերադարձնել Ուկրաինային ռազմական օգնության համար տրամադրված գումարները
Արցախի հարցը չսպիացող վերք է. սոցիալական նպաստները չեն կարող փակել պատմական ու իրավական բաց վերքը. «...
Արցախի թեման մնացել է խոսքերի մակարդակում․ ինստիտուտներ չկան, պատասխանատուներ՝ նույնպես. Էդմոն Մարու...
«Ուրարտու» ֆուտբոլային ակումբը դատական գործընթացին ներգրավվում է որպես երրորդ կողմ․ հայտարարություն
Եթե պետությունն ուզում է լավ մարդ և քաղաքացի ունենալ, պետք է նրան ապահովի որակյալ կրթությամբ. Ատոմ Մ...
Արդարադատություն պատգարակի վրա. երբ պետական ապարատը վերածվում է անհոգի վրեժխնդրության գործիքի. «Փաստ...
Վստահության ճգնաժամը հարաբերությունների դաշտում. ինչպես խուսափել ծանրագույն հետևանքներից. «Փաստ»