Ցեղասպանության ճանաչումը բարոյական հարց լինելուց զատ և առաջ նաև անվտանագային հարց է․ Շաքե Իսայան
Շաքե Իսայանը ֆեյսբուքյան իր էջում տեսանյութ է հրապարակել և կից գրել․
«Օրակարգն է Կենտրոնում» հաղորդաշարի շրջանակներում հետաքրքիր զրույց եմ ունեցել ՀՀ Արտաքին գործերի նախկին նախարար Արա Այվազյանի հետ, ով օրերս հանդես էր եկել ծավալուն հոդվածով՝ «Ինչու՞ օրակարգում հայտնվեց Հայոց Ցեղասպանության հարցը»: Մի քանի օրից Հայոց Ցեղասպանության զոհերի ոգեկոչման օրն է՝ ապրիլի 24-ը, որը իմ և իմ սերնդի ողջ գիտակցական կյանքում անասելի հստակ խորհուրդ է ունեցել, մենք գիտեինք ում ենք ոգեկոչում, մենք գիտեինք ինչ ենք կորցրել: Ապրիլի 24-ը ամեն ինչից զատ, հենց այդպիսի՝ համահայկական միասնության օր էր: Ցեղասպանության ճանաչումը բարոյական հարց լինելուց զատ և առաջ նաև անվտանագային հարց է: Ինչու՞ բարոյական, որովհետև անուրանալին ուրանալ փորձող պետությունը առնվազն արժեքային հենքով որքանո՞վ կարող է կենսունակ լինել: Փաստորեն մենք առաջինն ենք, որ պետական մակարդակով ասում են «պատմությունը պատմություն, մենք նախընտրում ենք ապագան»…
«Օրակարգն է Կենտրոնում» հաղորդաշարի շրջանակներում հետաքրքիր զրույց եմ ունեցել ՀՀ Արտաքին գործերի նախկին նախարար Արա Այվազյանի հետ, ով օրերս հանդես էր եկել ծավալուն հոդվածով՝ «Ինչու՞ օրակարգում հայտնվեց Հայոց Ցեղասպանության հարցը»: Մի քանի օրից Հայոց Ցեղասպանության զոհերի ոգեկոչման օրն է՝ ապրիլի 24-ը, որը իմ և իմ սերնդի ողջ գիտակցական կյանքում անասելի հստակ խորհուրդ է ունեցել, մենք գիտեինք ում ենք ոգեկոչում, մենք գիտեինք ինչ ենք կորցրել: Ապրիլի 24-ը ամեն ինչից զատ, հենց այդպիսի՝ համահայկական միասնության օր էր: Ցեղասպանության ճանաչումը բարոյական հարց լինելուց զատ և առաջ նաև անվտանագային հարց է: Ինչու՞ բարոյական, որովհետև անուրանալին ուրանալ փորձող պետությունը առնվազն արժեքային հենքով որքանո՞վ կարող է կենսունակ լինել: Փաստորեն մենք առաջինն ենք, որ պետական մակարդակով ասում են «պատմությունը պատմություն, մենք նախընտրում ենք ապագան»…
Մինչդեռ այսօրվա աշխարհակարգը ամենօրյա ռեժիմով ապացուցում է, որ 21-րդ դարում ցեղասպանություններ իրականացնելը կարծես թե «թույլատրելի» է դարձել, խաղաղ քաղաքների ռմբակոծություններ, խաղաղ բնակչության ոչնչացում և այլն… Արցախի օրինակը մեր ներկան է, ոչ անցյալը… Մարդիկ 21-րդ դարում, խաղաղ, գեղեցիկ գյուղերից, քաղաքներից 2 օրում դուրս եկան իրենց տներից, թողնելով ամեն ինչ՝ տուն-բիզնես, դպրոց, համալսարաններ, եկեղեցիներ, ամբողջ աշխարհի աչքի առաջ: Այս պայմաններում արդյո՞ք ճիշտ է հաշվարկված, որ լռելը, ուրանալը, մոռանալը, ոչինչ չպահանջելը կտա անվտանագային երաշխիքներ:
Սիրելի՛ ընկերներ, այս և այլ շատ հարցերի անդրադարձել ենք զրույցում, առաջարկում եմ դիտել, այսօր՝ 22:00։
Տեսանյութն՝ այստեղ




















Կախվածություն սահմանափակ թվով ընկերություններից. ի՞նչ նկարագիր ունի Հայաստանի տնտեսությունը. «Փաստ»
...
Փաշինյանն ընտրություններից առաջ ճշմարտությունը թաքցրեց հանրությունից. Դավիթ Ղազինյան
Երկու տարի անց կրկին նույն խնդրի առաջ ենք կանգնած. Արցախ TV-ին կարող է կորցնել տարածքը
Ալիևը կշարունակի նոր զիջումներ պահանջել, իսկ Փաշինյանը՝ զիջել․ Արամ Վարդևանյան
Ահազանգ․ Տիգրանաշենի խաղահրապարակի վերակահավորման համար «Ուժեղ Հայաստանին» դատի տալու սպառնալիք են հ...
Հայաստանում գյուղատնտեսությունն այս տարի շեշտակի անկում է ապրել. Նարեկ Կարապետյան
Կառավարությունը TRIPP-ով փորձո՞ւմ է քողարկել Խաղաղության պայմանագրի ստորագրման իր ձախողումը․ Իրինա Յ...
Նոր Սահմանադրություն՝ իշխանությունը պահելու համար․ Փաշինյանի 2027-2028 թթ․ ծրագիրը՝ քաղաքական հաշվար...
Մեկնարկում է հայտերի ընդունումը․ «Հայ Վիրտուոզներ» միջազգային ակադեմիա-փառատոն 2027
Սա է Հայաստանի տարածքի հաշվին Ալիևին արվող Փաշինյանի զիջումների իրական պատկերը․ Էդգար Ղազարյան