Գլխավոր Լրահոս Վիդեո Կիսվել
Ադրբեջանական ներխուժումները պատահական չեն, դրանց մի մասը վերահսկում է ՀՀ կարևոր ենթակառուցվածքներ. Տիգրան Աբրահամյան ԱՄԷ-ն բազմիցս պատրաստակամություն է հայտնել հարթակ տրամադրել Ուկրաինայի շուրջ բանակցությունների անցկացման համար․ Պեսկով Նիկոլը չի ցանկանում ընտրել ԵՄ կամ ԵԱՏՄ․ նա փորձում է կողմերի վրա «վաճառել» այդ ընտրության իրավունքը․ Արտակ Զաքարյան Կարեն Խաչանովը կարիերայում երրորդ անգամ դուրս է եկել «Մեծ սաղավարտի» մրցաշարի կիսաեզրափակիչ Տարադրամի փոխարժեքները սեպտեմբերի 10-ին Ադրբեջանը Բաքվից զգուշացնում է, որ ադրբեջանական մեղադրանքների առանցքում ՀՀ-ի դեմ հաստափոր մեղադրանքներն են․ Տիգրան Աբրահամյան Երբ պաշտոնը դառնում է հավատարմության դիմաց տրվող ռեսուրս. «Փաստ» «Փաշինյանի վարած քաղաքականությունը դիվերսիֆիկացիա չէ, վերակողմնորոշում է, որը շատ ծանր գին ունի Հայաստանի համար». «Փաստ» Երբ ակնկալիքների ու իրականության միջև խոր անդունդ է. «Փաստ» Սեփականության խլում՝ «շարադրությամբ». «Փաստ» Ընդդիմության հնարավորությունները «բանտային լճացման» պայմաններում. «Փաստ» Ադեկվատությունն ընդդեմ արկածախնդրության. «Փաստ»
Խոշոր ավտովթարի ժամանակ Ծաղկաձորում բախվել են «Rolls Royce»-ն ու «BMW»-ն․ կան վիրավորներԽոսում են բարոյականությունից, բայց իրենց գործերով սովորեցնում են՝ բարոյականությունը կարելի է անտեսել. Մենուա ՍողոմոնյանՀՊԼ․ Վանը տարավ իր առաջին հաղթանակըԻրանի նախագահը դեմ է «պատերազմի շարունակմանը»Էկոպարեկները Տավուշում ապօրինի ծառահատում են բացահայտելՈւթ տարվա դիմակներ․ ինչպես են «արժանապատիվները» հանուն շահի փոխում իրենց արժեքներն ու ճամբարը. Աննա ԿոստանյանԹուրքական գերիշխանության տակ ապրելով՝ յուրաքանչյուրիս կյանքը վտանգված է լինելու․ Ավետիք ՉալաբյանԷնդրյու Գարֆիլդը և այլ աստղեր քիչ է մնացել ավիավթարի զոհ դառնան«Գազը թանկացնեն՝ մենք էլ մի բան կթանկացնենք». Փաշինյանի հայտարարությունը՝ տնտեսագիտական անգրագիտության ու դիվանագիտական սնանկության վկայություն. Հրայր ԿամենդատյանԱռուշ Առուշանյանը ուզում է խաղալ երկու լարի վրա․ Մհեր ԱվետիսյանՊլանային ջրանջատում Գյումրիում սեպտեմբերիի 15-16-ինԻ՞նչ նոր բարդությունների առաջ կարող է կանգնել Ծառուկյանի բիզնեսը․ պատմում է փաստաբանըՀայաստանի կառավարությունը հավանություն է տվել Լեհաստանի հետ ռազմատեխնիկական համաձայնագրինԵրևանում կանցկացվի «Անցյալի ապագա» միջազգային էթնո-նորաձևության փառատոնըՈւշադրություն վարորդներին. սեպտեմբերի 12-ին և 13-ին Երևանի մի շարք փողոցներ փակ կլինենՅունիբանկը դարձել է AGBU Global Run-ի գլխավոր հովանավորը՝ ի աջակցություն Camp Nairi-իՆորվեգիայի արքայադուստր Աստրիդ Մոդ Ինգեբորգը մահացել է 94 տարեկան հասակումՀերքում «Բադալյան եղբայներ» ընկերությունների խմբիցՈչ մի հայ չի՛ ցանկանում ռազմավարական ճանապարհ և հայրենիքի մի կտոր հանձնել թշնամուն. Տիգրանաշենը պետք է զարգացնել, հանձնելը հեշտ է․ տեսանյութՄիջոցներ են հատկացվել սպորտի ոլորտում միասնական տվյալների բազայի ստեղծման համար
Հասարակություն

Փաստորեն ինֆորմացիոն պատերազմում ռուսական լրատվամիջոցների դաշտում մենք Ադրբեջանին հաղթել ենք

Մարիամ Հովսեփյանը  ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է.

 

Հիշում եմ շատերը սուբյեկտիվ վերլուծություններ էին անում և ասում, որ Ռուսաստանի մեդիաոլորտում Ադրբեջանը առաջատար է։ Մինչդեռ գիտական հետազոտությունները ցույց են տալիս ճիշտ հակառակը՝ թե՛ 44-օրյա պատերազմի շրջանում, թե՛ առհասարակ 2020 թվականին։
Ռուսաստանի Արտգործնախարարությանը կից ՄԳԻՄՈ համալսարանի ավագ գիտաշխատող Ալեքսեյ Տոկարևը հետազոտություններ է անցկացրել ռուսական «Մեդիալոգիա» և ամերիկյան «LexisNexis» տեղեկատվական բազաների հիման վրա, որոնց շնորհիվ ստանում ենք ամբողջ պատերազմական շրջանի մեդիա պատկերը։ Առաջին հետազոտության արդյունքում ռուսական մեդիան տոկոսային հարաբերակցությամբ գրել է Հայաստանի մասին 61,8%, իսկ Ադրբեջանի ՝ 57,1 %։ Ստացվում է 4,7% ավելի։ Իսկ երկրորդ հետազոտությունների արդյունքում գրեթե 10% տարբերությամբ ՝ 50,1%/41,2% հարաբերակցությամբ` հօգուտ Հայաստանի։
Հայաստանին անդրադարձող էլեկտրոնային լրատվամիջոցների գերակշիռ մասը "ՌԻԱ Նովոստի" մեդիագիգանտի ենթակառուցվածքից է։ Հետևաբար կարելի է հետևություն անել, որ Ռուսաստանը իր ինֆորմացիոն քաղաքականության մեջ նախընտրությունը տվել է հայկական կողմին։
Եվ սա այն պարագայում, երբ ադրբեջանական պետական և Մոսկվայի մասնավոր բիզնեսի ներկայացուցիչներ, ինչպիսին օրինակ Ֆուդ Սիթին է, տրամադրում են խոշոր գումարներ, որոնց շնորհիվ Մոկվայում գործում էին 7 ինֆորմացիոն գրասենյակներ։ Եվ յուրաքանչյուր հակահայկական հոդվածի համար նրանք պատրաստ են եղել վճարել 30․000 $ և նույնիսկ ավելին, կարևորը` նյութի հեղինակը լինի ռուս։ Եվ միայ պատերազմի շրջանում իրենց կոզմից ծախսվել է 20 միլիոն դոլլար։ Կարծում եմ` հասկանալի է դառնում` ինչու էին առաջ եկել կորոտչենկոները և կոռոտչենկայական ճանապարհով գնացող սկսնակ ռուս քաղաքական գործիչներ։
Չնայած ռեսուրսների հսկայական տարբերությանը` թե՛ պատերազմի 44 օրերի ընթացքում, թե՛ ծիրանային պատերազմի ընթացքում և թե՛ առհասարակ 2020 թվականին ադրբեջանական կողմը զիջում է։ Եվ չնայած, որ բոլոր գումարները ստանում և տնօրինում էր Մոսկվայում Ադրբեջանի դեսպան Փոլադ Բյուլբուլօղլին, միևնույն է ռուսական լրատվամիջոցներն իրեն անդրադարձել են անհամեմատ քիչ՝ 3390 անգամ, իսկ Հայաստանի դեսպան Վարդան Տողանյանին ՝ 4457 անգամ։
Հետազոտության նյութերով հետաքրքրված անձիք և լրատվամիջոցները, ովքեր ցանակնում են հարցազրույց անցակացնել հեղինակի հետ, կարող են գրել, կոնտակտները կտրամադրեմ, համաձայնությունը ունեմ։