Փաստորեն ինֆորմացիոն պատերազմում ռուսական լրատվամիջոցների դաշտում մենք Ադրբեջանին հաղթել ենք
Մարիամ Հովսեփյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է.
Հիշում եմ շատերը սուբյեկտիվ վերլուծություններ էին անում և ասում, որ Ռուսաստանի մեդիաոլորտում Ադրբեջանը առաջատար է։ Մինչդեռ գիտական հետազոտությունները ցույց են տալիս ճիշտ հակառակը՝ թե՛ 44-օրյա պատերազմի շրջանում, թե՛ առհասարակ 2020 թվականին։
Ռուսաստանի Արտգործնախարարությանը կից ՄԳԻՄՈ համալսարանի ավագ գիտաշխատող Ալեքսեյ Տոկարևը հետազոտություններ է անցկացրել ռուսական «Մեդիալոգիա» և ամերիկյան «LexisNexis» տեղեկատվական բազաների հիման վրա, որոնց շնորհիվ ստանում ենք ամբողջ պատերազմական շրջանի մեդիա պատկերը։ Առաջին հետազոտության արդյունքում ռուսական մեդիան տոկոսային հարաբերակցությամբ գրել է Հայաստանի մասին 61,8%, իսկ Ադրբեջանի ՝ 57,1 %։ Ստացվում է 4,7% ավելի։ Իսկ երկրորդ հետազոտությունների արդյունքում գրեթե 10% տարբերությամբ ՝ 50,1%/41,2% հարաբերակցությամբ` հօգուտ Հայաստանի։
Հայաստանին անդրադարձող էլեկտրոնային լրատվամիջոցների գերակշիռ մասը "ՌԻԱ Նովոստի" մեդիագիգանտի ենթակառուցվածքից է։ Հետևաբար կարելի է հետևություն անել, որ Ռուսաստանը իր ինֆորմացիոն քաղաքականության մեջ նախընտրությունը տվել է հայկական կողմին։
Եվ սա այն պարագայում, երբ ադրբեջանական պետական և Մոսկվայի մասնավոր բիզնեսի ներկայացուցիչներ, ինչպիսին օրինակ Ֆուդ Սիթին է, տրամադրում են խոշոր գումարներ, որոնց շնորհիվ Մոկվայում գործում էին 7 ինֆորմացիոն գրասենյակներ։ Եվ յուրաքանչյուր հակահայկական հոդվածի համար նրանք պատրաստ են եղել վճարել 30․000 $ և նույնիսկ ավելին, կարևորը` նյութի հեղինակը լինի ռուս։ Եվ միայ պատերազմի շրջանում իրենց կոզմից ծախսվել է 20 միլիոն դոլլար։ Կարծում եմ` հասկանալի է դառնում` ինչու էին առաջ եկել կորոտչենկոները և կոռոտչենկայական ճանապարհով գնացող սկսնակ ռուս քաղաքական գործիչներ։
Չնայած ռեսուրսների հսկայական տարբերությանը` թե՛ պատերազմի 44 օրերի ընթացքում, թե՛ ծիրանային պատերազմի ընթացքում և թե՛ առհասարակ 2020 թվականին ադրբեջանական կողմը զիջում է։ Եվ չնայած, որ բոլոր գումարները ստանում և տնօրինում էր Մոսկվայում Ադրբեջանի դեսպան Փոլադ Բյուլբուլօղլին, միևնույն է ռուսական լրատվամիջոցներն իրեն անդրադարձել են անհամեմատ քիչ՝ 3390 անգամ, իսկ Հայաստանի դեսպան Վարդան Տողանյանին ՝ 4457 անգամ։
Հետազոտության նյութերով հետաքրքրված անձիք և լրատվամիջոցները, ովքեր ցանակնում են հարցազրույց անցակացնել հեղինակի հետ, կարող են գրել, կոնտակտները կտրամադրեմ, համաձայնությունը ունեմ։
«Համահայկական ճակատ» շարժման անդամ Աննա Ղուկասյանի գրառումը Գնդապետ Արտակ Ղազարյանի մասին
Կապանում ունենալու ենք վիեննական վալս. Սեւակ Ավանեսյան
Եթե շարունակենք ժողովրդին բաժանել սևերի ու սպիտակների, դրանից ոչինչ չենք շահի. Արեգ Սավգուլյան
Եղել են նաև երեխաների մահվան դեպքեր. ի՞նչ գործնական, կիրառական նշանակություն կարող է ունենալ ատենախո...
Վարկային և քրեական համաներում՝ հանուն սոցիալական արդարության․ Հրայր Կամենդատյան
Կան մարդիկ, որոնց հանդիպելուց հետո երկար ժամանակ չես կարողանում ազատվել այն ջերմությունից, որ թողնու...
Ու՞մ շահերից էր գործում Փաշինյանը փաստացի փչացնելով հարաբերությունները․ հարցում
Մոսկվայում բողոքի ձայն են բարձրացրել ի պաշտպանություն Հայաստանի քաղբանտարկյալների. «Սփյուռքը չի լռել...
Կուրթան. խնդիրներից դեպի լուծումներ․ Նարեկ Կարապետյան
Ինչո՞ւ է Բաքվի թիրախում հայտնված հայտնի գործարարը հալածվում իշխանությունների կողմից. «Փաստ»