Գլխավոր Լրահոս Վիդեո Կիսվել
Եթե Հայաստանի իշխանությունը հրաժարվում է Արցախից, ի՞նչ պետք է աներ Ռուսաստանի իշխանությունը. Աննա Կոստանյան Իսկական ղեկավարության չափանիշը չի փոխվում․ Մհեր Ավետիսյան Կիսվեք մեզ հետ՝ ո՞րն էր Ձեզ համար ամենահուզիչ պահը վերջին մեկ տարվա ընթացքում Արմֆլիքսի ամբողջական բովանդակությունը կրկին հասանելի է Uplay-ում Բարձր մակարդակի միջազգային ֆորումում, որը ուսումնասիրում է Եվրոպայի առավել բացահայտված տարածաշրջանների ռազմավարական, անվտանգության եւ դիմակայունության մարտահրավերները․ Էդմոն Մարուքյան Պարտքային կախվածության ճանապարհն ու անորակ պարտքի ծանր բեռը. «Փաստ» «Իրականում ոչ թե «պետականացում» է կատարում, այլ ընդամենը սեփականության վերաբաշխում». «Փաստ» Եկեղեցին քեֆատեղի էլ կդարձնեն, խորանն էլ միտինգատեղիի հետ կխառնեն. «Փաստ» Ի՞նչն է խանգարում հրապարակել նահատակների ու անհետ կորածների ցանկը՝ անուն առ անուն. «Փաստ» Պետական բյուջեից սնվող, բայց քաղաքականապես «անհետացած» ուժերի ֆենոմենը. «Փաստ» Ռուսաստանը կարող է անցնել առավելագույն չոր, կոշտ քաղաքականության. «Փաստ» Կոռնիձորի վարչական ղեկավարը հերքում է. անգամ կրակոց չկա
Գրանցվեց հուշամրցաշարի նոր ռեկորդ. հուշամրցաշարն անցկացվեց Կապանի համայնքապետի և Զանգեզուրի պղնձամոլիբդենային կոմբինատի հովանավորությամբԸնդդիմությունն իր աշխատանքով պետք է փորձի ամրապնդել դիրքերը ՏԻՄ-երում. Արեգ ՍավգուլյանԵթե Հայաստանի իշխանությունը հրաժարվում է Արցախից, ի՞նչ պետք է աներ Ռուսաստանի իշխանությունը. Աննա ԿոստանյանՀրավիրում եմ լրատվամիջոցների ուշադրությունը. Մենուա Սողոմոնյան Իսկական ղեկավարության չափանիշը չի փոխվում․ Մհեր ԱվետիսյանԿիսվեք մեզ հետ՝ ո՞րն էր Ձեզ համար ամենահուզիչ պահը վերջին մեկ տարվա ընթացքումԱզգային կրթությունը հետընթաց է ապրում, ինչը շատ մտահոգիչ է. Ատոմ ՄխիթարյանԱրմֆլիքսի ամբողջական բովանդակությունը կրկին հասանելի է Uplay-ումԲարձր մակարդակի միջազգային ֆորումում, որը ուսումնասիրում է Եվրոպայի առավել բացահայտված տարածաշրջանների ռազմավարական, անվտանգության եւ դիմակայունության մարտահրավերները․ Էդմոն Մարուքյան 50 տարի անկողնուն գամված առաջին կարգի հաշմանդամ կնոջը պետությունը «բարեկեցիկ» է ճանաչել. Իրինա ՅոլյանՊարտքային կախվածության ճանապարհն ու անորակ պարտքի ծանր բեռը. «Փաստ» «Իրականում ոչ թե «պետականացում» է կատարում, այլ ընդամենը սեփականության վերաբաշխում». «Փաստ» Եկեղեցին քեֆատեղի էլ կդարձնեն, խորանն էլ միտինգատեղիի հետ կխառնեն. «Փաստ»
Բացասական հետևանքները շղթայական կապով անդրադառնալու են բոլորի վրա. ի՞նչ կկատարվի, եթե.... «Փաստ»
Հայ-վրացական սահման. ինչպե՞ս սահմանային և մաքսային ծառայությունները «հանձնեցին» ամառային պիկ սեզոնի քննությունը. «Փաստ»
Ի՞նչն է խանգարում հրապարակել նահատակների ու անհետ կորածների ցանկը՝ անուն առ անուն. «Փաստ» Պետական բյուջեից սնվող, բայց քաղաքականապես «անհետացած» ուժերի ֆենոմենը. «Փաստ» Ռուսաստանը կարող է անցնել առավելագույն չոր, կոշտ քաղաքականության. «Փաստ» Սեպտեմբերի 8-ին և 9-ին Երևանի և մարզերի հարյուրավոր հասցեներում լույս չի լինելուԻսրայելի անվտանգության կաբինետը քննարկել է Իրանի շուրջ ստեղծված իրավիճակը
Քաղաքականություն

Վաղարշապատի ընտրությունները․ նոր անուն՝ հին ձեռագիր

Վաղարշապատի համայնքային ընտրությունները դարձել են ոչ միայն տեղական, այլև հանրապետական քաղաքական դաշտի հայելին։ Այսօր «Քաղաքացիական պայմանագիրը» փորձում է արդարանալ իր երբեմնի «հաջողված» նախագծերից մեկի՝ նախկին քաղաքապետ Դիանա Գասպարյանի ձախողման ֆոնին։ Մամուլի հրապարակումների համաձայն՝ Գասպարյանի պաշտոնավարման տարիներին քաղաքային բյուջեն դարձել էր յուրացումների և կոռուպցիոն սխեմաների փորձադաշտ․ շինարարական պայմանագրերից մինչև աղբահանության ծախսեր՝ ամենուր նկատվում էին շահերի բախում և վերահսկողության բացակայություն։

Իշխանությունը հիմա փորձում է նոր դեմքով՝ Արգիշտի Մեխակյանի միջոցով վերականգնել իր հեղինակությունը Վաղարշապատում։ Մեխակյանը, ըստ նրա շրջապատի, կարող է լինել բարեխիղճ, կրթված և քաղաքակիրթ մարդ։ Սակայն երբ նա ներգրավվում է «Քաղաքացիական պայմանագրի» համակարգի մեջ, որտեղ համակարգային կոռուպցիան և քաղաքական հպատակությունը դարձել են կենսակերպ, դժվար է հավատալ, թե նա կկարողանա մնալ անփոփոխ։ Քաղաքական փորձը ցույց է տվել՝ լավ մարդիկ ՔՊ-ում երկար չեն դիմանում՝ կամ դառնում են նույն մեխանիզմի մաս, կամ պարզապես դուրս մղվում են։

Ավելին, եթե իշխող ուժը կարողանա հաղթանակ գրանցել Վաղարշապատում, Նիկոլ Փաշինյանը, ավանդույթի համաձայն, այդ հաջողությունը կօգտագործի սեփական իշխանական շահերի համար՝ հերթական անգամ մոռանալով քաղաքի իրական խնդիրները։ Այդ դեպքում Վաղարշապատը կմնա նույն վիճակում՝ ավերված ենթակառուցվածքներ, կիսավարտ ծրագրեր, աղբահանության չլուծված հարցեր, համայնքային միջոցների անհետացում։ Այս ամենը հիշեցնում է Դիանա Գասպարյանի օրոք ձևավորված գործելաոճը, որը քաղաքը վերածեց վարչական անտարբերության և կամայականության խորհրդանիշի։

Վաղարշապատի ընտրությունները հերթական փորձությունն են իշխանության՝ իրական բարեփոխումների կամ կոսմետիկ փոփոխությունների միջև ընտրություն կատարելու։ Սակայն հասարակությունն այլևս չի հավատում խոստումներին․ մարդիկ ուզում են տեսնել ոչ թե հերթական «լավ տղային» իշխող կուսակցությունից, այլ արդյունավետ կառավարման և հաշվետվողականության նոր համակարգ։ Եթե այս ընտրությունները ևս դառնան կուսակցական հաշվարկների զոհ, ապա Վաղարշապատը կմնա նույն քաղաքական մոռացության մեջ՝ գեղեցիկ խոստումների և դատարկ ծրագրերի։