6,9 մլրդ ամն դոլարի սուտը․ Հրայր Կամենդատյան

6,9 մլրդ ամն դոլարի սուտը։ Քպ սուտը։ Բա ձեզ ամեն մեկիդ երեք հազար ԱՄՆ դոլար ենք վճարել։ Բա ձեզ ենք տվել շուրջ 6,9 մլրդ ԱՄՆ դոլարի իննսուն տոկոսը։

Հիմա բացատրեմ։

 

Այդ հայտարարությունը, թե գումարի 90%-ը հայտնվել է քաղաքացու գրպանում, տնտեսագիտական տեսանկյունից ոչ միայն չհիմնավորված է, այլև հեշտությամբ հերքվող փաստ է։ Եթե նման ծավալի ուղղակի կանխիկ ներհոսք լիներ բնակչության շրջանում, մենք կտեսնեինք միանգամայն այլ պատկեր։

Ահա թե ինչու է մեր բերած հակափաստարկը հիմնավորված.

 

Ուղղակի վճարումների բացակայություն. Հայաստանում 2018-2025 թվականներին չի իրականացվել որևէ համապետական «ուղղակի տրանսֆերտի» ծրագիր, որով յուրաքանչյուր քաղաքացի կստանար շուրջ 3000-3500 դոլար։ Նման բան հնարավոր չէր լինի թաքցնել կամ չնկատել։

 

Աղքատության անփոփոխ շեմը. Ինչպես նշեցիք, 22% աղքատության պայմաններում պնդել, թե միլիարդներ են մտել մարդկանց գրպանները, պարզապես աբսուրդ է։ Եթե աղքատ ընտանիքը ստանար այդ գումարը, նա առնվազն դուրս կգար ծայրահեղ աղքատության շեմից, ինչը վիճակագրությունը չի արձանագրում։

Պետական պարտքի հակասությունը. Եթե բյուջե է վերադարձվել 6.5 միլիարդ դոլար, ապա պետությունը պետք է որ պարտք վերցնելու կարիք չունենար, կամ գոնե պարտքը պետք է նվազեր։ Սակայն 8 միլիարդ դոլարի աճը հուշում է, որ իրականում փողի շարժը եղել է դեպի դուրս (պարտքի կուտակում), այլ ոչ թե ներս (գումարների վերադարձ)։

 

Տնտեսական մանիպուլյացիան հենց դրանում է՝ փորձում են վիրտուալ թվերով կամ անուղղակի ծախսերով (որոնք մարդը չի զգում) հիմնավորել մի «բարեկեցություն», որը իրականում գոյություն չունի։ Երբ մարդու գրպանը դատարկ է, իսկ պարտքը՝ ավելացած, 6.5 միլիարդի մասին ցանկացած խոսք ընկալվում է որպես բացահայտ կեղծիք։

 

Ես առաջարկում եմ, պահանջում որ բոլոր ընդդիմադիրներ խոսենք այս ստի մասին։ Խաբեբան բռնված է։ Մի թողեք փախչի։