Ադրբեջանն ապամոնտաժվեց. սպառնալիք բոլոր ուղղություններով

Ադրբեջանական պրոպագանդան, հղում անելով թուրքական մամուլին հայտնում է, որ Արցախում տեղակայված են քրդական բանվորական կուսակցության զինյալներ, որոնք գրոհ են պատրաստում: Արդեն տեւական ժամանակ ադրբեջանական պրոպագանդան փորձում է Արցախում լիբանանահայերի եւ սիրիահայերի քաղաքացիական բնակեցումը մատուցել իբրեւ զինյալների շարժ: Այժմ արդեն կատարվում է փաստորեն նորամուծություն՝ իբրեւ թե Արցախում են նաեւ ՔԲԿ զինյալներ:

Ակնհայտ է, որ թուրք-ադրբեջանական պրոպագանդայի առաջնային թիրախը տեղեկությունն էր, որ Թուրքիան Ադրբեջան է տեղափոխել Սիրիայում կռվող զինյալների խմբեր: Անկարան ու Բաքուն այժմ փորձում են ստեղծել «զուգահեռ տեղեկատվական» գիծը, զինյալների թեման ծածկելու համար: Դա վկայում է, որ Սիրիայից «վարձկանների» տեղակայումը շատ մոտ է իրականությանը, այլապես Թուրքիան չէր փորձի սկսել տեղեկատվական ինտենսիվ «հակագրոհ» Հայաստանի ուղղությամբ:

«Գուցե դրանք արդեն այնտեղ են», Եգիպտոսում օրերս հայտարարեց պաշտոնական այցով այդ երկիր ժամանած Հայաստանի արտգործնախարար Մնացականյանը, ինչը աննախադեպ էր այդ թեմային Հայաստանի պաշտոնական անդրադարձի տեսանկյունից:

Իրավիճակը սակայն այստեղ միատարր չէ: Հայաստանի եւ Արցախի ուղղությամբ թուրք-ադրբեջանական տեղեկատվական «հակագրոհը» անկասկած զուտ քարոզչական պատերազմում չզիջելու շարժառիթով չէ:

Տավուշում հուլիսյան մարտերից հետո Ադրբեջանը ոչ միայն կրել է ռազմական պարտություն, այլ դե ֆակտո ապամոնտաժվել է որպես պետություն: Ընդ որում, ապամոնտաժումը, որքան էլ տարօրինակ հնչի՝ ավարտին է հասցրել եւ ամբողջացրել է Թուրքիան, յուրացնելով Ադրբեջանը ռազմա-քաղաքական իմաստով: Ադրբեջանը դադարել է լինել պետություն, պետական կազմավորում, վերածվելով թուրքական էքսպանսիոն նկտրումներն ու շահերը սպասարկելու հանգույցի, որտեղ վարձկանները հայտնվում են ամենեւին ոչ միայն հակահայկական նպատակով օգտագործվելու համար:

Ադրբեջանը Անկարայի քաղաքականության համար վերածվում է բազմաճյուղ գրոհային կենտրոնի՝ նաեւ դեպի Ռուսաստան, Կասպիցի ավազան եւ կենտրոնասիական ռեգիոն, Իրան, նաեւ Վրաստանի ուղղությամբ:

Տեղեկատվա-քարոզչական ինտենսիվությամբ փորձելով գեներացնել Արցախում իբրեւ թե զինյալներ, ընդհուպ ՔԲԿ մարտիկներ տեղակայելու առասպելը, Անկարան փորձում է արդարանալ այն պետությունների մոտ, որոնք հիանալի պատկերացնում են Ադրբեջանում տեղակայվող վարձկան-զինյալների եւ նրանց գործողությունների պոտենցիալ թիրախ դառնալու հանգամանքը: Բնական է, որ նրանք կուլ չեն տալու այդ պատկերացումներն ու իրենց հերթին կառուցելու են պաշտպանություն եւ իրականացնելու են բազմաբնույթ հակագրոհի մոդելավորում թուրքական ագրեսիայի ռազմա-քաղաքական ֆորպոստի վերածվող Ադրբեջանի հանդեպ:

Նրանք հազիվ թե կուլ տան նաեւ թուրք-ադրբեջանական քարոզչական խայծը, որով Անկարան փորձում է հիմնավորել Բաքվի յուրացումն ու կամայական ապամոնտաժումը: